aili3.jpg
George Verberg Stipendium

Wie won het George Verberg Stipendium van €10.000 (en waarom eigenlijk)?

Tienduizend euro, wat zou jij daarmee doen? Ivanka Annot bouwt er een duurzame camper van om door Duitsland en de Baltische staten te reizen. Ze gaat op zoek naar initiatieven die de wereld kunnen verbeteren en neemt haar ervaringen weer mee terug naar Groningen.

Ze is dit jaar de winnares van het George Verberg Stipendium, een beurs van de gemeente Groningen die jaarlijks wordt uitgekeerd aan een veelbelovende, net afgestudeerde student van Academie Minerva. Met het bedrag van tienduizend euro mag de winnaar gedurende een jaar door een aantal landen in Europa reizen. Uit de vijf uiteindelijke kandidaten selecteerde de jury Ivanka vanwege haar maatschappelijke betrokkenheid en de energie die ze betoont bij het opzetten van projecten. Voor Ivanka betekent het stipendium dat haar droom komend jaar realiteit gaat worden. ,,Ik hoop dat ik daadwerkelijk wat kan bijdragen aan Groningen, en ook de rest van de wereld een beetje mooier kan maken,” zegt ze dankbaar en overmand door emotie.

Landschappen

Tegelijk met de uitreiking van het stipendium opende de winnares van vorig jaar, Aili Zhang, haar tentoonstelling. Deze is gebaseerd op haar bezoeken aan onze oosterburen. De jonge kunstenares is timide maar vriendelijk, en maakt een gedreven, nieuwsgierige indruk. ,,Ik ging naar Duitsland omdat ik een land wilde bezoeken dat een beetje, maar niet heel erg van Nederland zou verschillen”, zegt ze. “Ik kijk naar deze landen vanuit een heel andere cultuur, dus om een land met Nederland te kunnen vergelijken moest het me een beetje bekend voorkomen. Dan zie je juist de kleine verschillen die er wel zijn.”

Aili Zhang kwam in 2012 vanuit China naar Groningen. In China studeerde ze design, onder andere de traditionele inktlandschappen met veel bloemen, bladeren en bomen. Via haar leraren kwam ze in aanraking met Nederlandse abstracte kunst, maar ze bleef geïnteresseerd in landschappen. Afgelopen tijd reisd ze door acht Duitse steden, waarbij ze tussendoor vaak verbleef in Schöppingen, een klein kunstenaarsdorpje onder de rook van Münster. ,,Het was daar, in tegenstelling tot de steden, heel rustig. Ik had er alle ruimte, en het landschap was prachtig. Het was een goede uitvalsbasis.”

Beweging

Een andere reden om naar Duitsland te gaan was haar fascinatie voor de kunstbeweging Zero, begonnen in dit land. De stroming is er één van eenvoud, stilte, weinig kleur maar veel beweging. Deze elementen zijn ook in Aili's werk terug te zien: ,,Veel van mijn technieken komen uit de schilderkunst. Maar mijn werk is niet permanent, ik kan het steeds veranderen. Het blijft in beweging, als een soort kruising tussen een schilderij, een installatie en een beeld.”

Je kunt haar reizen ook fysiek terugvinden in de tentoonstelling: al het materiaal nam ze mee uit Duitsland. Zo bestaat één werk uit verknipte of verscheurde kranten en reclameblaadjes die ze op straat vond. Ze heeft ze zwart geverfd, geordend en gearrangeerd op de witte muur. Het resultaat is een ontploffing van de oorspronkelijke blaadjes, die nu samen een stedelijk landschap vormen. ,,Kranten kunnen van alles bevatten: elke taal, elke soort boodschap. Ik heb de snippers zwart geverfd en nu vormen ze een nieuw beeldverhaal. Eerst was het één papier, nu heeft het een wijdere, grotere kracht.”

Aili gebruikt eigenlijk altijd de kleur zwart. ,,Zwart is krachtig. Het is minimaal en mysterieus, zwarte verf is als inkt.” In 2013 maakte ze een schilderij van zwart geverfde takjes, getiteld 'Reinterpreting Painting: Chinese Landscape'. ,,Het was gemaakt van afgevallen, dode takjes. Na het beschilderen leefden ze weer,” vertelt ze vrolijk.

Tentoonstelling

De expositie van Aili Zhang is nog tot 4 februari te zien in de Koepelzaal van Academie Minerva, op de locatie Praediniussingel 59. Toegang is gratis en je kunt doordeweeks op elk moment van de dag even binnen komen lopen. Wat Ivanka Annot betreft: haar zien we over een jaar weer terug op Kunstspot. Hopelijk met haar camper.

Maar, hoe werkt dat eigenlijk, zo'n beurs?

Elk jaar tienduizend euro voor een jonge kunstenaar, kan dat geld niet beter besteed worden? Is er geen ander doel voor dat geld te bedenken, waar meer mensen iets aan hebben? Dorothea van der Meulen, directeur van Academie Minerva en voorzitter van de jury, legt uit: ,,Als beginnend kunstenaar kan er niet van je worden verwacht worden dat je jezelf al helemaal redt. Net afgestudeerde kunstenaars barsten van de plannen, maar niets is realiseerbaar doordat ze geen geld hebben. Het stipendium geeft ze tijd en ruimte om te werken en te reizen. Er komt zo bovendien een culturele uitwisseling tot stand tussen Nederland, Oost-Europa en Scandinavië.”

De jury kiest mensen van wie ze denkt dat ze gebaat zijn bij een reis voor hun persoonlijke ontwikkeling als kunstenaar. ,,De kandidaten moeten een duidelijk plan opstellen en zich goed presenteren. We stellen ze kritische vragen: Kun je je plan niet ook in Nederland uitvoeren? Is het wel uitvoerbaar? Wat wil je ermee zeggen? Wat gaan we er hier van terugzien?” Kandidaten moeten in Groningen wonen, zodat ze de ervaringen die ze opdoen weer mee terug nemen naar de stad. Één van de eisen die aan de kunstenaars worden gesteld is dat ze bij terugkomst hun ervaringen en werk presenteren op een toegankelijke manier, bijvoorbeeld een film of expositie.”

Tekst: Annejet Fransen
Foto's: Paul Meek

Tekst: Annejet Fransen

Foto's: Paul Meek

Activiteiten bij dit item

Deel nu:
Scroll To Top