VideobusstopEmmaplein.JPG
2013-rafael-by-philippe-gerlach.jpg
2007-rafael-selfportrait-tattoo.jpg
neogeocity.jpg
towardsandbeyond.jpg
abstractbrowsing.jpg
Interview

Internetkunst in een bushokje

Aan de bushalte op het Emmaplein hangt een klein beeldscherm. De gekleurde cirkels en rechthoeken die heen en weer bewegen blijken het werk te zijn van een internetkunstenaar van wereldformaat. Wie is Rafaël Rozendaal? Kunstspot sprak hem over zijn werk en zijn leven. “Dat een werk op verschillende plekken tegelijkertijd bestaat vind ik heel interessant.

Hoe is het om te exposeren in een bushokje?

“Ik vind het heel mooi dat mijn werk op verschillende plekken te zien is. Zelf vergelijk ik mijn kunst vaak met muziek. Muziek kun je thuis luisteren op de fiets, onder de douche of op een feest met duizend mensen. Mijn werk is heel flexibel en kan op verschillende plekken tegelijkertijd worden bekeken. Dat een werk op verschillende plekken tegelijkertijd bestaat vind ik een heel interessant gegeven.”

Waarom eigenlijk internetkunst?

“Op internet ben ik helemaal vrij om te doen wat ik wil. Er is niemand die over mijn schouder meekijkt en vraagt ‘zou je dit wel doen?’. Bovendien is internetkunst heel nieuw. Je kunt nu nog allemaal dingen bedenken die nog niet bestaan. Ik kan samenwerken met een galerie of een museum, of juist een boek uitgeven. Maar er is altijd die eigen plek zonder invloed van buitenaf, en dat blijft zo.”

Hoe ontstaat een internetkunstwerk?

“Eerst zet ik mijn telefoon en computer uit en dan ga ik zitten met een schetsboek. De meeste ideeën komen wanneer ik de wereld uitschakel. Want als je altijd vermaakt wordt, heb je geen impuls om nieuwe dingen te maken. Daarnaast schetst het met pen en papier toch sneller dan met iPad of computer. Als ik iets interessants heb gevonden, teken ik een paar frames op de computer en maak ik er een animatie van. Daarna ga ik met de programmeur overleggen die een prototype maakt. Daar speel ik net zolang mee totdat ik er blij mee ben. Dan gaat het online.”

Op welke manier verschilt internetkunst van tastbare kunst?

“Als internetkunstenaar moet je dingen maken die mensen interessant vinden en naar elkaar toe willen sturen. Die aandacht is nodig om voldoende te verdienen. In een museum daarentegen bepalen mensen van bovenaf wat belangrijk is en wat er wordt getoond. Museumbezoekers hebben geen invloed op wat er te zien is.’’

Je gebruikt veel geometrische vormen en felle kleuren. Waarom?

“Als je met codes websites bouwt, dan is het een stuk makkelijker om te werken met rechte vormen en lijnen. Bovendien houd ik van contrasterende kleuren omdat die op ieder scherm werken. Ik weet natuurlijk nooit precies wat voor monitor iemand heeft. Heel subtiele kleuren vallen op sommige schermen weg. De kleurvlakken en de simpelheid komen dus voort uit de makkelijkste manier van werken met de computer.”

Hoe reageren mensen op je kunst?

“Wat ik vaak hoor is dat mensen zich in de werken opgezogen voelen door de interactiviteit. Ze reageren heel intuïtief op internetkunst. Het gevoel dat je als kind hebt wanneer je voor het eerst iets vasthoudt en aanraakt komt dan naar boven. Dat vind ik heel interessant.”

 

Interactive Pieces is een tentoonstelling van NP3 en is nog t/m 17 oktober te zien bij eMMa in de Rem Koolhaas Videobusstop op het Emmaplein in Groningen.

 

Tekst: Franciska de Beer
Beeld: Foto bushalte Emmaplein: Franciska de Beer
Foto Rafaël Rozendaal in zwart-wit: Philippe Gerlach, 2013, New York.
Foto tatoeage onderlip: zelfportret Rafaël Rozendaal, 2007.
Foto: Neo Geo City.com, Rafaël Rozendaal, 2014, Dimensions variable, Duration Infinite, collectie van Jeremy Bailey. 
Foto: Towards And Beyond.com, Rafaël Rozendaal, 2010, Dimensions Variable, Duration Infinite, eigendom van de kunstenaar. 
Foto: Abstract Browsing.net, Rafaël Rozendaal, 2014, Dimensions Variable, Duration Infinite, eigendom van de kunstenaar.

 

Gerelateerde verhalen

Deel nu:
Scroll To Top